NE ELBİSELER GÖRDÜM İÇİNDE İNSAN YOK, NİCE İNSANLAR GÖRDÜM ÜZERİ

     Geçenlerde eşinden boşandıktan sonra zor günler geçirmiş ve güzel ülkemde boşanmış genç bir kadın olarak yaşamanın getirdiği zorlukları tüm gerçekliğiyle yaşamış ve hala da yaşamakta olan bir arkadaşımla sohbet ederken bana artık yorulduğunu söyledi.Zengin ve güçlü bir erkekle evlenip artık hayattaki zorlukları kendi çabasıyla değil,eşinin sıfatları sayesinde aşmanın onu mutlu edeceğini ifade etti.Sevdiğim bir arkadaşımdır.Belki kendince haklıdır da.Ama bu düşüncesi bana hiç de doğru gelmedi.Düşündüm , insanların benden bahsederken ismimle ya da şahsımla değil de falanca meşhur kişinin ya da falanca zengin kişinin eşi diye bahsetmeleri ve bana ben olduğum için değil de eşimden dolayı saygı göstermeleri, bazı işlerimde kolaylık sağlamaları hoşuma gider miydi diye.Hayır, hiç de hoşuma gitmezdi.

     Şan,şöhret,para,güzellik,zengin ve güçlü bir eş…ben dahil hepimize çekici gelen sıfatlar biliyorum.Ve tüm kalbimle diliyorum ki bu sıfatların altında yok olup gidecek, bu sıfatları taşıyamayacak, bu sıfatları gerektiği gibi kullanamayacak kısacası bu sıfatlara layık olmayan hiç kimseye, ben dahil,Allah ne şan, ne şöhret,ne para,ne güzellik , ne zengin ve güçlü bir eş…..vermesin.

 

 Ne elbiseler gördüm içinde insan yok,nice insanlar gördüm üzerinde elbise yok...

Hz Mevlana

 

     Mevlana ne güzel söylemiş değil mi.Keşke hepimiz hep çocuk kalsaydık.Çocuklar gibi saf, çocuklar gibi masum olsaydık.Amerikan başkanı olduğu dönemde ülkemizi ziyarete gelen Clinton’un kucağına alıp sevdiği çocuğun nasıl Clinton’un burnunu sıktığını hatırlarsınız herhalde.Onun için onu kucağına alıp seven kişi sadece bir adamdı.Amerikan başkanı da neydi ki onun için.Keşke bizim için de insanlar her şeyden önce insan olabilseydi.Keşke cam kırıklarına benzemediğinin can kırıklarının bilinci içinde sadece insan olduğu için değer verebilseydik insanlara.

     Uzun zamandır televizyon seyretmiyordum.Bu akşam tesadüfen televizyonda bir müzik yarışması olduğunu gördüm ve bir süre seyrettim.Diva olarak bilinen bir ses sanatçımızın jüri koltuğunda oturup yarışmacılara ve hatta seyircilere hakarete varan eleştiriler yöneltmesi karşısında şaştım kaldım.Ne sanıyordu acaba kendini.Duruşu, bakışları,sözleri o kadar kibirli, o kadar aşağılayıcıydı ki.Gerçi biliyordum o tek değildi.Onun gibi o kadar çok kişi vardı ki aramızda.Kimi ben müdürüm der sen kölesin emirlerime uyacaksın, kimi ben dünyanın en güzeliyim sense iğrenç bir yaratıksın der bakışlarıyla ya da davranışlarıyla,kimi ben şan şöhret sahibiyim der, varlıklıyım ,güçlüyüm sense basit bir mahluksun…..Eminim öyledir derim ben de eminim öyledir.! Ben bir insanım.Sen de bir insansın( ! ).Ben sana, senin kişiliğine ne kadar saygı duymak zorundaysam sen de bana, benim kişiliğime o kadar saygı duymak zorundasın. Ötesi yok.

     Hepinize içinde insan olan elbiselerle karşılaşmanızı diliyorum sevgili dostlarım.Siz hepiniz bir insan olarak değerlisiniz bunu bilin ve bilmeyenlere de bildirin.

 

Yorum Yaz